Archives

Calendar

May 2010
M T W T F S S
« Apr   Jun »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  



Archive for May 28th, 2010

(from lecture of B.K.Tirtha Maharaj, 25 of May 2006, Sofia)
There IS a goal for human life. And that is not suffering, that is not losing our way in the labyrinth of material existence; that is not wasting our time with useless activities, but to liberate our consciousness from contamination and to open up the feelings of our hearts towards the loving God.
Human being means – according to the face of God. We had read in the Bible that God created man according to His face. The same is mentioned in the “Shrimad Bhagavatam”, one of the holly scriptures of India: that from among all the different spices of living entities, humans are the residential place for God. That means: God lives in the human beings – also; in His place and in the human beings. That also means that your bodies are just like temples, because a temple is house for God, especially built for him. But our bodies are naturally built for Him. So that is the spiritual use of our body – if we use it for the worship. Used for the worship of God and used for the benefit of yourself.
Of course, if a house is dedicated to someone, it has some consequences. Because then we should be more and more conscious about that – that my body, my activities, my thoughts, my words also belong to Him. And if I’m conscious about that, if I’m aware of this situation – I cannot be bad, I cannot be a bad person. Because if God is there and He is with me, then I have to behave in a very nice manner. Just like when you think that you are alone – this time you think that well, I can do these little things, no problem, nobody sees. But when you have company, then you behave in a better way. In the same way if we are aware that you are EVER connected to God, Krishna, then first of all we should intentionally behave in a proper manner. First intentionally; then – naturally. The change between these two is the purification process.
Use all your resources for a higher purpose. If you have money – use it for a good purpose. If you have body – use it for a divine purpose – self-realization. If you have some senses – use it for being purified. If you have any talents – use it for the glorification of God. Whatever you have got, offer it back to Him. Because we have got – finally – our body, our talents, our everything from Him. So this is the best way to spiritualize – if we establish the contact between us and Him.


(B. K. Tírtha Mahárádzs leckéjéből, 2006. május 25, Szófia)
Az emberi életnek VAN értelme. És ez nem a szenvedés, nem az, hogy elvesszünk az anyagi lét labirintusában, nem az, hogy haszontalan dolgokra vesztegessük az időt, hanem, hogy megtisztítsuk a tudatunkat és, hogy szívbéli érzéseinket megnyissuk a szerető Isten felé.
Emberi lény azt jelenti, hogy Isten képmására. A Bibliában azt olvashatjuk, hogy Isten a saját képére teremtette az embert. Ugyanezt említi a Srímad Bhágavatam, India egyik szent könyve is, a különböző élőlények közül az emberek szolgálnak Isten lakhelyéül.* Ez azt jelenti, hogy Isten jelen van saját lakhelyén és az emberi lényekben is. A tested tehát olyan, mint egy templom, mert a templom Isten háza, amit Neki emeltek. Testünk természetes mód neki építtetett. Ez a test lelki haszna, ha az imádatra használjuk. Isten imádatára és a saját javadra.
Persze ha egy ház valakinek van szentelve, annak következményei is vannak. Egyre inkább tudatosnak kell lennünk arról, hogy tetteink, gondolataink, szavaink is Hozzá tartoznak. És ha tudatában vagyok ennek, akkor nem viselkedhetek rosszul, nem lehetek rossz. Mert az Úr jelen van, velem van, szépen kell hát viselkednem. Mint amikor azt gondolod, hogy egyedül vagy, arra gondolsz, hogy senki nem látja, nem probléma ha megteszek néhány apró dolgot. Amikor azonban társaságban vagy, jobban viselkedsz. Ugyan így, ha tudatában állsz annak, hogy MINDIG kapcsolatban állsz Istennel, Krsnával, akkor legelőször is tudatosan jól kell viselkednünk. Először szándékosan, majd természetesen. A kettő közötti változás a tisztulási folyamat.
Használj fel mindent a magasabb cél szolgálatában. Ha van pénzed, használd jó célra. Ha van tested, használd lelki célra, önmegvalósításra. Ha vannak érzékeid, tisztítsd meg őket. Ha van valamilyen tehetséged, használd Isten dicsőségére. Bármit kaptál, ajánld vissza Neki. Ez a legjobb módja annak, hogy lelkivé váljunk, ha kialakítjuk a kapcsolatot Vele.
*„A különféle madarak az Úr mesteri művészi érzékét jelölik. Manu, az emberiség apja intelligenciájának jelképe, az emberiség pedig a lakhelye.” /Bhág. 2.1.36./


(от лекция на Б.К.Тиртха Махарадж, 25 май 2005, София)
Човешкият живот си ИМА цел и тя не е страданието, не е да губим пътя си в лабиринта на материалното съществуване, не е да пилеем времето си в безсмислени дела, но да освободим съзнанието си от замърсяване и да разтворим сърдечните си чувства към любящия Бог.
Човешко същество означава – по образ Божий. Чели сме в Библията, че Бог създал човека по Свой образ. Същото е споменато и в „Шримад Бхагаватам”, едно от свещените писания на Индия: че всред всички различни форми на живот, хората са обител на Бога. Това означава, че Бог живее и в човешките същества; Той живее в своя дом и в човешките същества. Означава също и че телата ни са сякаш храмове, защото храмът е Божият дом, специално построен за Него. А нашите тела са по естествен начин създадени за Него. Тъй че в това е духовното приложение на телата ни – да ги използваме като храмове за обожание – за обожание на Бога и за собственото ни добро.
Разбира се, ако един дом е посветен на някого, това води до някакви последици. Защото тогава се налага да сме все по и по-осъзнати за това – че тялото ми, делата ми, мислите ми, думите ми също принадлежат на Него. И ако съм съзнателен за това, аз няма как да съм лош, няма как да съм порочен човек. Защото след като там заедно с мен е Бог, тогава трябва да се държа много добре. Например когато считате че сте сами, тогава си мислите че о, няма проблем да направя това и онова, нали никой не ме вижда. Но когато сте в компания се държите много по-добре. По същия начин ако осъзнаем, че сме ВЕЧНО свързани с Бог, с Кришна, тогава на първо място преднамерено ще се държим подобаващо. Най-напред преднамерено, а сетне и естествено. Смяната между двете е процесът на пречистване.
Влагайте всичките си ресурси в един по-висш смисъл. Ако имате пари – използвайте ги с добра цел. Ако имате тяло, използвайте го за божествена цел – за себе-реализация. Ако имате сетива – използвайте ги за да бъдат пречистени. Ако имате някакви таланти – използвайте ги за слава Божия. Каквото и да сте получили, поднесете Му го обратно. Защото в крайна сметка сме получили и телата си, и талантите си, и всичко от Него. А най-добрият начин да ги одухотворим е като установим връзка между себе си и Него.


(из лекции Б.К. Тирта Махарадж, 25 мая 2006 года, София)
Есть цель жизни человека. И эта цель не страдание, она не в том что бы потерять свой путь в лабиринте материального существования; не в том что бы тратить наше время на бесполезные занятия. Цель освободить наше сознание от загрязнения и открыть чувства наших сердец к любящему Богу.
Человеческое существо означает – по образу Бога. Мы читали в Библии что Бог создал человека по Своему подобию. То же самое упомянуто в “Шримад Бхагаватам”, одно из святых писаний Индии: что из всех разных видов живых существ, люди являются местом для пребывания Бога. Это означает: Бог живет и в людях; в Своем доме и в людях. Это тоже означает что ваши тела точно как храмы, потому что храм это дом для Бога, специально построенный для него. А наши тела естественно воздвигнуты для Него. Так вот духовное назначение нашего тела – мы используем его для поклонения. Оно предназначено для поклонения Богу и на наше благо.
Конечно если дом специально предназначен для кого-то, это имеет свои последствия. Ведь тогда мы должны осознавать все более  и более то что мое тело, мои действия, мои  мысли, мои слова тоже принадлежат Ему. И если я понимаю это, если я знаю об этом – я не могу быть плохим, не могу быть безнравственным человеком. Ведь если Бог там и Он со мной, тогда я должен вести себя очень хорошо. Как когда вы думаете что вы одни – на этот раз вы думаете ну, я могу совершить эти мелочи, нет проблемы, никто не смотрит. Но когда вы в обществе, тогда вы ведете себя лучше. Тем же способом если мы знаем что мы ВСЕГДА связаны с Богом, с Кришной, тогда прежде всего мы должны целенаправленно вести себя правильно. Сначала умышленно; потом – естественно. Переход с одного на другое процесс очищения.
Используйте все ваши ресурсы в высших целях. Если у вас есть деньги – используйте их на добрые дела. Если у вас тело – используйте его для божественной цели – самореализации. Если у вас восприятия – используйте их для очищения. Если у вас талант – используйте его на прославления Бога. Все что у вас есть, отдайте обратно Ему. Ведь все это у нас – в конце концов – наше тело, наши способности, все от Него. И так это лучший способ одухотворения  –  установить связь с Ним.


(भ.क.तीर्थ महाराज के व्याख्यान से ,२५ मई २०१०,सोफिया से)
प्रत्येक  मनुष्य  के  जीवन  का  एक  उद्देश्य  होता  है और यह कष्ट उठाना नहीं यह  अपने  जीवन   को  भौतिकता   में  खोना  भी  नहीं  है |अपने समय को व्यर्थ के कार्यों में बर्बाद करना भी नहीं है,वरन इसका उद्देश्य -अपनी चेतना को मलिनता से मुक्त करना तथा अपने ह्रदय की भावनाओं को उस   प्यार करने वाले ईश्वर के प्रति  व्यक्त करना है|
मनुष्य  अर्ताथ   दैविक व्यक्तित्व!(ईश्वरी स्वरुप )|बाइबल में हमने पढ़ा है कि ईश्वर ने मनुष्य की रचना अपने ही रूपानुसार की है|भारत के पवित्र शास्त्रों में से एक “श्रीमदभगवतगीता” में भी यही कहा गया है|विभिन्न  प्रकार के   समस्त जीवित प्राणियों में मनुष्य मात्र ही ईश्वर का आवास  है अर्थात ईश्वर मनुष्य में निवास करता है|उसका आवास परम लोक भी है और मानव भी|
इसका यह भी अर्थ है कि देह मंदिर के समान है,क्योंकि देह ईश्वर का घर है.जिसका निर्माण विशेषतः उसी के लिए हुआ है |हमारी देह उसी के लिए बनी है,तो हमारी देह का यही  अध्यात्मिक प्रयोग है कि हम इसे पूजा के लिए प्रयोग करें| इसका प्रयोग .इश्वरीए पूजा और आत्म-लाभ हेतु  हो |
और यदि एक घर किसी को समर्पित किया हुआ है तो उसके कुछ परिणाम भी होते हैं.क्यूंकि तब हमें और भी अधिक जागरूक रहना चाहिए…मेरा शरीर,मेरी गतिविधियाँ,मेरे विचार,सभी उसी के हैं, और यदि मैं इसके प्रति जागरूक रहता हूँ ,यदि मैं इस स्तिथि के प्रति सचेत रहता हूँ तो मैं गलत  नहीं हो सकता,बुरा व्यक्ति नहीं हो सकता,क्योंकि यदि ईश्वर है और वह मेरे साथ है,तब मुझे अच्छा व्यव्हार करना ही है. ठीक उसी प्रकार ,जिस प्रकार तुम सोचते हो कि तुम अकेले हो.और सोचते हो कि ..अब मैं सब कुछ कर सकता हूँ,कोई कुछ नहीं देख रहा.परन्तु जब तुम किसी के साथ होते हो ,तब तुम्हारा व्यव्हार अच्छा हो जाता है.इसी प्रकार ,जब तुम जानते हो कि तुम ईश्वर,कृष्ण  के सतत  संपर्क में हो तो सर्वप्रथम हमें मन से सोच विचार कर ,उचित व्यव्हार करना चाहिए-पहले जानबूझकर,फिर स्वाभाविक रूप से. इन दोनों के बीच का परिवर्तन ही शुद्धिकरण प्रक्रिया है.
अपने समस्त संसाधनों  का  उपयोग उच्च प्रयोजन के लिए करो.यदि तुम्हारे पास धन है,इसे अच्छे कार्यौं/उद्देश्य  में लगाओ.यदि शरीर है तो इसका प्रयोग  दैविक प्रयोजन के लिए हो-आत्म बोध के लिए .यदि तुम्हारे पास इन्द्रियां हैं तो शुद्धि के लिए उनका प्रयोग करो.यदि तुम प्रतिभाशाली हो तो इसका प्रयोग ईश्वर की  स्तुति के लिए करो.तुम्हारे पास जो कुछ भी है ,इसे उसी को समर्पित कर दो. आखरीकर हमारे पास जो कुछ है -हमारा शरीर ,हमारी प्रतिभा,हमारा सबकुछ, उसी का ही  है.यदि हम अपने और उस के मध्य  संपर्क साध लेते हैं तो  आध्यात्म  की ओर  यही सर्वाधिक उचित मार्ग है.